loading...

زخم کهنه

Content extracted from http://gentle.blog.ir/rss/?1741770001

بازدید : 13
دوشنبه 14 بهمن 1403 زمان : 14:26
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه

وحشت زیاد حاکم بر محمد، فضا رو بیشتر از اونی که فکر می‌کردیم ملتهب کرده بود...

همه سوار شده بودن ولی من جلوی در سمت راننده ایستاده بودم و به محمد میگفتم چرا اینجوری میکنی ۲ دقیقه صبر کن ببینیم چه خبره اینجا...

شیرین هم میگفت: آره جنتلمن راست میگه بریم ببینیم چی هست و چه شکلیه...

یهو دیدم محمد میگه: اصلا هیچ صدایی نمیاد و صدا صدای باده و منم نترسیدم (بعدا اعتراف کرد که هدفش از این حرف این بوده که جایی شنیده بوده در مواجهه با جن اگر اینجوری رفتار کنی تسخیر نمیشی!!!)

این حرف محمد بهانه رو به دستم داد که سوار ماشین نشم... گفتم نشنیدی؟ چرا دروغ میگی؟ از ترس داری میمیری که... بذار من میرم با گوشیم جلوتر صداش رو ضبط کنم تا ببینی...

امیر هم جو میداد میگفت تو رو خدا نرو... اگر تا ۵ دقیقه دیگه نیومدی و خبری ازت نشد ما فرار میکنیم....

گوشیم رو از تو جیبم در آوردم و دوربینش رو روشن کردم و اومدم برم سمت درخت‌ها که دیدم شیرین هم پیاده شد و دنبالم راه افتاد...

هی میگفتم شیرین خطرناکه برو دنبالم نیا... میگفت من تا حالا جن ندیدم بیام ببینم چه شکلیه... هر کاری میکردم شیرین بره نمیرفت و دنبالم میومد و منم نمیخواستم ببینه که رفتم گوشی رو بردارم... یهو گفتم اینجا تا زانو گل هست بیای لباس‌هات گلی میشه... ناگهان شیرین استپ کرد و همونجا ایستاد... (پیش خودم گفتم این ک*س خ*ل رو باش از جن نمیترسه از گلی شدن می‌ترسه!)

شیرین تو فاصله‌ی حدود ۲۰ متری از من بود.... صداهای درگیری من و شیرین هم تو فیلمی‌که فقط صدا بود و جز تاریکی و سیاهی چیزی معلوم نبود ضبط میشد... منم هی میرفتم جلوتر و صدا بیشتر می‌شد و بلندتر ضبط میشد...

شیرین هم که چشماش ضعیف هست و تو اون تاریکی چیزی رو نمی‌دید اصلا متوجه نشد که من ۲۰ متر جلوتر از رو زمین چیزی برداشتم و گذاشتم تو جیبم... حواسم بود قبل از برداشتن گوشی از روی زمین نور صفحه اش خاموش شده باشه‌ تا نوری از دور دیده نشه... بعدش با حالت فرار دویدم سمت شیرین و میگفتم بدو بدو تا با هم فرار کنیم سمت ماشین که نظرش جلب نشه که چرا تا برگشتم صدا قطع شده...!!!

تو این فاصله اونور تو ماشین چه اتفاقی در حال رخ دادن بود؟!

اونقدر ترس بینشون حاکم شده بود که صداهای عجیب و غریب میشنیدن و این حس رو داشتن که چیزی دور و بر ماشین در حال حرکته... شیشه‌ها هم بخار کرده بود و توی اون تاریکی و فضای جنگلی چون هیچی نمیدیدن ترسشون بیشتر و بیشتر شده بود... از شانسشون یک پرنده‌‌‌ای که گویا رو درختی خواب بوده و از سر و صدای ما هول کرده بوده و تو شب پریده بوده و چون تاریک بوده و چیزی نمیدیده اومده بوده محکم خورده بوده به شیشه‌ی ماشین و اون بنده خداها هم جیغ میکشیدن و تا مرز سکته پیش رفتن و اصلا نمی‌فهمیدن چه اتفاقاتی داره میفته...

+ ادامه دارد...

بازدید : 14
دوشنبه 14 بهمن 1403 زمان : 2:51
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه

یک دوست د*خ*ت*ری داشتم که اسمش ترانه بود... خیلی دختر عجیبی بود... تنها دختری بود که خودم باهاش آشنا نشده بودم و در یک بحران شدید تو زندگیم ایشون رو به من معرفی کرده بودن که در صورتی که از هم خوشمون اومد با هم بمونیم...

نگاه اول من به ترانه: این آخرین باری هست که این دختره رو میبینم...

بعد از گذشت دو سه ماه خیلی سرد که در فضای مجازی سپری شد کم کم با هم صمیمی‌شدیم...

از کجا به بعد به ترانه علاقمند شدم؟!

پاسخ: از زمانی که تو یک شرایط خیلی سخت کنارم موند و سعی می‌کرد حالمو خوب کنه... از اونجایی که فهمیدم اراده‌ی قوی‌‌‌ای داره...

با ترانه روزهای خوب زیادی سپری شد... همیشه همه جوره هواشو داشتم... ولی اون فکر می‌کرد من هواشو ندارم... همیشه به من می‌گفت تو دوسم نداری و باعث آزارم هستی...

تا اینکه به مرور زمان یک اخلاقی که در وجود ترانه پنهان بود نمایان شد...

چه اخلاقی؟!

پاسخ: روح بازیگرش... طرفش رو به چشم یک اسباب بازی میدید و باهاش بازی می‌کرد... حتی بدتر از اسباب بازی... چون بر روح و روانم چنگ مینداخت و عصبیم میکرد‌‌...

میخوام به ترانه بگم بیاد اینجا و زیر این پست بنویسه چرا با این اخلاقش سبب خراب شدن رابطمون شد... رابطه‌‌‌ای که خودم تمومش کردم و دیگه نخواستم باشه... دوست دارم شماها من و اون رو قضاوت کنید... به بی رحمانه ترین شکل ممکن... امیدوارم قبول کنه...

بازدید : 12
يکشنبه 13 بهمن 1403 زمان : 1:01
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه

وقتی به اونجا رسیدیم جو ماجراهایی که تعریف کرده بودیم و سرمای هوا و مسیر خاکی گلی و محیط به شدت تاریک، حس اینکه تو یک جای غیر عادی هستیم رو القا می‌کرد...

اولین کاری که بایستی انجام می‌دادم جاسازی کردن گوشی بود... بخاطر همین به بچه‌ها گفتم من برم یک دوری تو محوطه بزنم یک جک و جونور درنده‌‌‌ای اینجا نباشه یهو بهمون حمله کنه... و به این بهانه سمت باغ رفتم و تو تاریکی بین درخت‌ها محو شدم و بعد که مطمئن شدم کسی من رو نمیبینه گوشی موبایل امیر رو که تایمرش رو اوکی کرده بود و یواشکی به من تحویل داده بود رو بصورتی که مانیتورش روی زمین باشه گذاشتم و یک مقداری برگ خشک روی زمین رو ریختم روش و سعی کردم جایی که گوشی رو گذاشتم به خاصر بسپارم و برگشتم...

ترس بیشتر از همه بر محمد غلبه کرده بود... یک‌ موزیک بی کلام خیلی مزخرفی گذاشته بود که واقعا روی مخ بود... هرچی هم بهش می‌گفتیم اون صدا رو خفه کن گوش نمیداد و همش میگفت نمیخوام قطعش کنم...

برام جالب بود که شیرین اصلا نمی‌ترسید و منتظر بود زودتر اتفاقاتی که قراره بیفته و بهشون گفته بودم اگر تو اون محیط چند دقیقه بمونیم جن‌ها میان سراغمون رو رویت کنه... واقعا تا حالا کسی رو ندیده بودم که تو همچین محیط مخوفی با اون جو سنگینی که اعمال کرده بودیم اونجوری ریلکس منتظر رویداد‌های پیش رو باشه!!!

سارا هم معلوم بود که کمی‌تحت تاثیر جو هست ولی سعی میکنه از خودش بین ما آقایون مراقبت کنه و خودش رو عادی نشون بده...

بعد از حدود ۳ - ۴ دقیقه آلارم گوشی شروع کرد به استارت...

دقت کردید وقتی آلارم گوشی میزنه اول صداش کمه و رفته رفته زیاد میشه؟!!

وقتی صدا پخش شد اول از همه سارا که گوشش تیز تر از بقیه بود شنید...

من که روبروی سارا بودم یهو دیدم قبض روح شد و دست و پاهاش شل شد و با بدنی لرزون گفت یکی اینجاست...

و چون ما هنوز نمیشنیدیم فکر می‌کردیم توهم زده و هی بهش می‌گفتیم چیزی نیست که...

رفته رفته صدای آلارم بیشتر میشد و بعد از سارا یهو دیدیم شیرین میگه آقا یکی لای درخت‌هاست... چند ثانیه بعد محمد شنید و حسابی دست و پاهاش رو گم کرد و پرید سمت ماشین که روشنش کنه و فرار کنه...

من و امیر هم که الکی جو دادیم که جن‌ها لای درخت‌ها دارن میگن کی گفته بیاید اینجا؟! خودمون رو زده بودیم به ترسیدن زیاد...

همه دست و پاهاشون رو گم کرده بودن بجز شیرین که هی میگفت آقا بریم ببینیم کی اونجاست؟؟؟!!!

محمد دیوانه وار مشغول فرار و گرد کردن ماشین بود... سارا هم پشت سرش پرید تو ماشین... امیر هم با ترس و لرز نمایشی من و شیرین رو برد سمت ماشین...

ولی خب نمیشد سوار بشم و بریم چون موبایل امیر وسط درخت‌ها روی زمین بود و بایستی یک بهانه‌‌‌ای پیدا میکردم که برم گوشی رو بردارم...

+ ادامه دارد...

++ متن بدون ویرایش... غلطی داشت ببخشید..‌‌.

بازدید : 59
يکشنبه 13 بهمن 1403 زمان : 22:11
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

بازدید : 13
يکشنبه 13 بهمن 1403 زمان : 13:31
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه

به امیر گفتم: جن؟!

گفت: آره... اونجا یک جای مخوف سراغ داری؟

گفتم: سال‌ها پیش پدر بزرگم وسط یک خونه باغ خیلی قدیمی‌زندگی می‌کرد و تک و تنها اونجا ساکن بود... تا چند کیلومتر کسی دور و برش زندگی نمی‌کرد و خونه‌‌‌ای جز خونه‌ی خودش نبود... ۳۰ ساله که فوت شده و اون خونه باغ هم رها شده... کسی به درخت‌ها و بوته‌های اونجا نرسیده و یک فضای به هم ریخته با یک خونه‌‌‌ای که دیگه متروکه شده اونجاست... انگ اینه که اونجا جن بازی کنی...

امیر کلی با همچین لوکیشنی حال کرد و گفت: من تو گوشیم با تغییر صدا و صدای وحشتناک یک چیزی میگم ضبط میکنم... بعدش اون صدا رو به عنوان آلارم گوشیم میذارم... بعدش موقعی که رسیدیم آلارم رو برای چند دقیقه بعد تنظیم میکنم... فقط کافیه یک جوری که بقیه نفهمن گوشی رو یک جایی جاسازی کنیم و منتظر باشیم تا آلارم گوشی بزنه‌‌... اون صدای خوفناکی که ضبط کرده بود این بود: چیییی میخواییید اینچا؟ شماهاااا کی هستییید؟ کی گفته بیاید اینجااااا؟ اگر جونتون رو دوست دارید همین الان از اینجا برید بیروووون!!!

با امیر قرا گذاشتیم تا در شب اول، این ماجرای پخش صدا رو پیاده کنیم و شب دوم هم به بهانه بررسی بیشتر که منشا اون صدا چی بوده مجدد بچه‌ها رو ببریم اونجا و به یک بهانه‌‌‌ای من و امیر با دوربین روشن گوشیهامون بریم تو اون خونه متروکه و بعد امیر یک ماسک وحشتناکی که داشت رو بصورتش بزنه و یک جوری فیلم بگیریم که تو اون تاریکی در حد یک ثانیه بصورت محو اون چهره وحشتناک تو فیلم بیفته‌‌‌... بعد بیایم بگیم تصویر جن تو فیلممون افتاده‌‌‌‌ و اون فیلم رو به بچه‌ها نشون بدیم... :)

تصمیم گرفتیم تو کل مسیر از تهران تا مقصد نهاییمون تو شمال ماجراهای جنی که از دوران بچگی برامون تعریف میکردن رو تعریف کنیم و همه‌ی اون ماجراها رو به اون خونه باغ ربط دادیم و امیر هم که خودش بچه اون اطراف بود هی میگفت من همه‌ی این ماجراها رو که جنتلمن تعریف میکنه رو شنیدم و پدر بزرگم برامون عین همین چیزها رو تعریف کرده و اونجا واقعا جن داره و این اتفاقات واقعا رخ داده و مهر تائیدی میزد به همه ی اون ماجراهای ترسناکی که من از اون محل تعریف میکردم...

آقا ما تو مسیر هی تعریف میکردیم و محمد و سارا و شیرین هم شنونده‌‌‌... من هی میگفتم و امیر هم هی تائید می‌کرد و جو هی سنگین و سنگین تر شد و یک حس خوفناکی کم کم حاکم شد... تا اینکه تو اون روز سرد پائیزی ساعت ۹ شب رسیدیم به خونه‌ی پدربزرگ مرحومم...

+ ادامه دارد...

بازدید : 11
شنبه 12 بهمن 1403 زمان : 15:21
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه

اون زمان‌ها که خونه ام رو نفروخته بودم، تقریبا ماهی ۲ بار دورهمی‌میگرفتم و دوستام میومدن دور هم و تا پاسی از شب وقت میگذروندیم...

آرزو زودتر از بقیه میومد و بنده خدا شروع می‌کرد به مرتب کردن خونه و شستن و چیدن میوه‌ها و آماده کردن میز پذیرایی و تدارک شام و ... از بس این کار رو کرده بود که لقب عیال خونه رو بهش داده بودیم... :)

بعدش شیرین میومد و شروع میکرد به ورانداز کردن میز پذیرایی و گیر میداد که چرا پاستیل و لواشک نیست؟ اون مدل چیپسی که دوست دارم کو؟ چرا این پفک‌ها رو گرفتید؟ منم میرفتم اون چیزهایی که دوست داشت رو میخریدم و میاوردم و رو میز میچیدن... وسط راه هم زنگ میزد میگفت این تعداد بستنی سنتی نونی هم بگیر و بیار... :)

بعدش محمد (که بهش میگیم تیمسار) همراه با علی (که بهش میگیم حاج علی) میومدن... تیمسار از این بچه‌های بادی‌بیلدینگ گنده است که عادت داشت موقع سلام کردن به دخترای جمع، دستشون رو محکم فشار بده، برای همین بیشترشون ازش بدشون میومد و از دستش فراری بودن... حاج علی هم یک آدم آروم و محترم بود و تنها عیبش سیگاری بودنش بود و تنها سیگاری جمعمون بود...

بعد یک محمد دیگه که به اونم لقب حاج محمد داده بودیم...

بعد سارا که کوچیکترین نفر بینمون بود و متولد ۷۸ بود

بعد امیر که چون یک بار یک خاطره از همکلاسی م*ف*عولش تعریف کرده بود لقب امیر ک*و*نی رو گرفته بود... :) خاطره مال یکی دیگه بود ولی انگ لقبش به اون خورده بود و همه هم طبق عادت به این اسم صداش میکردن :/ :)

بعدش فرشته که خوش خنده‌ی جمعمون بود...

خلیل که سنی بود و از این مدل سنی‌هایی بود که معتقد بود یزید خلیفه اسلام هست و اون یزیدی که در صحرای کربلا نقش داشته با اون یزیدی که فرزند معاویه بوده فرق داشته و بقیه بچه‌ها که بیشترشون شیعه بودن سر به سرش میذاشتن و متهم به ماست مالی کردنش میکردن...

صحرا و شیلان هم میومدن و اونها هم مسلمون سنی بودن ولی هیج وقت از شاخه‌ی تسنن خودشون حرفی نزدن و بقیه هم براشون مهم نبود...

و کلی دوست دیگه که موردی و هر دو سه مرتبه یک بار میومدن ولی این افرادی که اسم آوردم پایه ثابت و همیشگی این دور همی‌بودن...

یک قانونی هم داشتیم که هر کسی دیرتر از همه می‌رسید باید با ماتحت مبارکش روی زمین مینوشت: "قسطنطنیه" :) ... بقیه هم موقع نوشتن کلی بهش میخندیدن :) برای همین همه سعی میکردن که دیر نیان، بخصوص بچه‌های تپل جمعمون...

یک بار شیرین گفت بچه‌ها هوس شمال کردم تو این فصل خیلی حال میده بریم شمال... و تصمیم به سفر گرفتیم و از بینمون من و شیرین و امیر و سارا و حاج محمد پایه شدیم و با ماشین سارا به سمت بابلسر حرکت کردیم...

تو این جمع، من و امیر اهل مازندران بودیم و اون محدوده رو مثل کف دستمون میشناختیم...

شب قبلش امیر پیام داد که جنتلمن.. پایه باش بچه‌ها رو تو شمال بترسونیم...

گفتم چطوری؟

گفت با صحنه سازی یک ماجرای جنی...

+ ادامه دارد...

بازدید : 14
شنبه 12 بهمن 1403 زمان : 8:21
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

بازدید : 13
جمعه 11 بهمن 1403 زمان : 20:21
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه

اون مادر قحبه‌‌‌ای که با پرچم فلسطین اشغالی میاد به وبلاگم سر میزنه میتونه بره گورشو گم کنه و اینجا نباشه... قابلیت بلاک نیست وگرنه بلاکت میکردم... حضور نکبتت رو مخمه...

بازدید : 13
جمعه 11 بهمن 1403 زمان : 15:22
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

زخم کهنه
<a href="/tag/%DA%86%DB%8C%D8%B2+%D8%AE%D8%A7%D8%B5%DB%8C+%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA" title="اطلاعات بیشتر درباره چیز خاصی نیست" rel="noopener noreferrer">چیز خاصی نیست</a>... رمز خواستید میدم... فقط خواستم افراد دارای هویت مشخص این مطلب رو بخونن... :: زخم کهنه

زخم کهنه

همون همیشگی... برای فراموشی درد زخم‌های بدنم می‌نویسم...

طبقه بندی موضوعی

بایگانی

آخرین مطالب

پربیننده ترین مطالب

محبوب ترین مطالب

مطالب پربحث‌تر

آخرین نظرات

۱۱ بهمن۰۳

  • ۰۳/۱۱/۱۱
  • جنتلمن ..
بازدید : 13
جمعه 11 بهمن 1403 زمان : 6:21
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

تعداد صفحات : -1

آمار سایت
  • کل مطالب : 0
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 1
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 1
  • بازدید کننده دیروز : 2
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 5
  • بازدید ماه : 4
  • بازدید سال : 2387
  • بازدید کلی : 2387
  • کدهای اختصاصی